Thënie të mençura për jetën — urtësia që mban

Ka momente në jetë kur libri i tërë nuk arrin të të prekë sa një frazë e vetme. Një fjali që e lexon dhe ndjen si dikush sapo të ka shpjeguar diçka për veten që ti vetë nuk arrije ta thoshe.

Më poshtë janë disa nga thëniet më të bukura për jetën — mbledhur nga njerëz që kanë jetuar vërtet, kanë gabuar, kanë qeshur, kanë qarë, dhe kanë lënë pas urtësinë e tyre. Lexoji ngadalë. Ndalu te ato që të prekin. Sepse ato janë mesazhet që ke nevojë sot.

Për momentet e vështira

'Çdo gjë që po të ndodh, është duke të ndërtuar.'
'Nëna e të gjitha mësimeve të mëdha është dhimbja e duruar me dinjitet.'
'Stuhitë nuk vijnë për të të mbytur, por për të të mësuar të notosh.'
'Diçka që duket si fundi shpesh është thjesht një kthim faqe.'
'Mos kërko të shohësh fundin e tunelit. Mësoji sytë të shohin në errësirë.'
'Lotët janë gjuha e shpirtit kur fjalët nuk mjaftojnë.'

Për dashurinë dhe lidhjet

'Mos kërko dikë që të bën të ndihesh komplete. Kërko dikë që të do edhe kur je e thyer.'
'Dashuria e vërtetë nuk është intensitet — është qëndrueshmëri.'
'Njeriu që të do, nuk të bën të dyshosh nëse të do.'
'Shoqeria jote me veten është themeli i çdo lidhjeje tjetër.'
'Disa njerëz vijnë në jetën tonë për një arsye, disa për një stinë, disa për gjithë jetën.'
'Mos i mëso njerëzit si të të trajtojnë duke pranuar trajtim të keq.'

Për fuqinë e brendshme

'Je më e fortë sesa mendon, edhe kur mendon se s'ke më forcë.'
'Forca nuk është mungesa e frikës — është të ecësh përpara me të.'
'Të jesh e butë në një botë të ashpër është një akt rebelimi.'
'Mos kërko leje për të jetuar jetën që dëshiron.'
'Heshtja jote do të thotë më shumë sesa fjalët e dikujt që nuk të meriton.'
'Nëse nuk ka derë, ndërto vetë një të re.'

"Jeta nuk është për t'u kuptuar, është për t'u jetuar." — Søren Kierkegaard

Për kohën dhe ndryshimin

'Koha nuk shëron asgjë. Pranimi shëron. Koha vetëm jep hapësirë.'
'Asgjë nuk është e përhershme — as dhimbja, as gëzimi.'
'Jeta e ka mënyrën të të kthejë në vendin ku duhet të jesh.'
'Mos prit momentin perfekt. Merre momentin që ke dhe bëje perfekt.'
'Çdo ditë është një faqe e re. Mos lër të shkruash atë me dorën e djeshme.'

Për rritjen personale

'Krahaso veten me ti dje, jo me dikë tjetër sot.'
'Rritja është e dhimbshme. Por më e dhimbshme është të mbeti aty ku nuk përshtatesh më.'
'Bëj sot atë që e merr seriozisht ti e djeshme.'
'Mos ki frikë të rifillosh — kjo nuk është dështim, është mësim.'
'Ujë i qetë nuk do të thotë det i thellë. Ji det.'

Për lumturinë dhe gëzimin

'Lumturia nuk është një vend ku mbërrish — është një mënyrë udhëtimi.'
'Mos prit ngjarje të mëdha për t'u gëzuar. Gëzimet e vogla janë jeta vetë.'
'Mirënjohja kthen çfarë ke në mjaft.'
'Falenderon për mëngjesin para se ai të bëhet kujtim.'
'Bëj atë që të bën të harrosh të kontrollosh telefonin — atje është lumturia.'

Për mençurinë popullore shqiptare

Edhe populli ynë ka lënë urtësi që meriton kujtim:

'Ku ka miqësi, ka edhe mirësi.'
'Fjala e mirë hap derën e hekurt.'
'Më mirë një ditë si luan, sesa njëqind si lepur.'
'Burri besnik flet pak, vepron shumë.'
'Ujku qimet i ndërron, por zakonin jo.'
'Mendja punon, koka mban.'

Si t'i përdorësh këto thënie

Mos i lexo si një listë sociale që duhet ta përfundosh. Lexoji si pasqyra të vogla. Disa do të të prekin, disa do të kalojnë mbi ty si era. Kjo është normale.

Ato që të prekin më shumë, kanë diçka për të të thënë:

Shkruaji në një vend që e sheh çdo ditë — pasqyra, telefoni, ditari
Përsërit në kokë në momente të vështira — frazat bëhen shtylla emocionale
Ndaji me dikë që ke në mendje — shpesh thëniet që na prekin janë mesazhe që duhen të dëgjohen edhe nga të tjerët
Krijoji të tuajat — me kohë, do të vësh re se urtësia jote vetjake është po aq e bukur

Pse na duhen fjalët e të tjerëve

Sepse ndonjëherë na bëhet e vështirë t'i themi vetes të vërtetën. Por kur dikush tjetër e ka thënë para nesh, kur e shohim të shkruar, kur dikush që ka kaluar përmes vështirësive na e tregon se 'edhe unë kam kaluar' — atëherë diçka brenda nesh lehtësohet.

Thëniet nuk janë mrekulli. Nuk i zgjidhin problemet. Por janë shoqëruese të heshtura në udhëtimet tona. Janë mënyra për t'u kujtuar se ne nuk jemi e para që e ka jetuar këtë moment — dhe nuk do të jemi as e fundit.

Dhe ndoshta kjo është mrekulli e mjaftueshme.